De Walrus

De Walrus

De jonge studente Bibi, afkomstig uit een nette familie uit Amsterdam-Zuid, valt voor de charmes van de flamboyante Walrus, een grootverdienend hasjhandelaar. Hun relatie heeft het karakter van een eeuwigdurende affaire, ze leven in het nu, uitbundig en tegen de klippen op, alsof morgen nooit begint.

Bijna achteloos raakt Bibi vertrouwd met de internationale hasjhandel – een veilig toevluchtsoord, een plek waar plannen er zijn om uitgesteld te worden en er nauwelijks over de toekomst nagedacht wordt. Maar net als Bibi gaat geloven dat alles voor altijd zo kan blijven, eist de levensstijl van de Walrus zijn tol en moet ze noodgedwongen orde scheppen in een chaotische, door mannen gedomineerde wereld.

De Walrus is een sprankelende autobiografische roman over een ongewone liefde, die een even hilarisch als waarheidsgetrouw beeld schetst van de Amsterdamse hasjhandel in de jaren negentig.

Lees verder


Eva

Nog voor haar vijftigste blijkt Eva te lijden aan een hersenziekte met dementie en parkinson als gevolg. Wanneer de diagnose wordt gesteld is ze net hoogleraar. Ze heeft zich opgewerkt vanuit armoede en carrière gemaakt in een tijd waarin dat voor vrouwen nog uitzonderlijk was. Ze is hét voorbeeld voor een generatie die zich wilde vrijmaken van oude structuren en godsdienstige gewoonten. De ziekte van Eva zet de verhoudingen in het gezin op scherp. Ziek zijn? Dat was iets voor anderen. Niet voor Eva.

In de loop van vele jaren verandert een zelfstandige moeder in een kindse vrouw in een rolstoel die haar eigen tranen niet meer kan wegvegen. De rollen draaien zich om, moeder wordt kind. Maar de relatie tussen Eva en haar jongste dochter verbetert tijdens het ziekteproces. Haar ziekte maakt dat Eva op een bepaalde manier ook in positieve zin verandert. Ze kan eindelijk de controle loslaten en niet alles hoeft meer perfect te zijn.

Lees verder

Actueel


In het Parool van zaterdag 2 december staat een verhaal over de Walrus en mijzelf.

En op de blog van Lebowski vertel ik over het proces van herschrijven van de Walrus.

Voor het winternummer van SPUI (magazine voor alumni en vrienden van de U.v.A) schreef ik een column over mijn studententijd,en over de romans Eva en de Walrus. Ik denk dat die SPUI ergens begin december verschijnt…

Op 1 december schuif ik aan bij Tijd voor Max om te praten over de nieuwe, herschreven versie van de Walrus.

1 december is ook de dag waarop de(herschreven) versie van De Walrus bij Lebowski verschijnt. Hetzelfde verhaal, maar nu opnieuw verteld en uitgediept. In een andere structuur, met een volledig nieuw begin en einde.  In ‘de nieuwe Walrus’ ligt de nadruk veel meer op de ontwikkeling van Bibi, de ik-figuur. Bijvoorbeeld op de dilemma’s die ze tegenkomt en de aanvankelijke twijfels over haar relatie met ‘de Walrus’, een hasjhandelaar van middelbare leeftijd. Een universeel verhaal dat begrijpelijk maakt waarom een jonge vrouw voor de charmes van een crimineel valt. Lees Verder


Contact

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over mijn boeken? Kijk dan op facebook bij Bregje Bleeker. Ik schrijf in opdracht columns en korte verhalen. En ik geef lezingen. Naar aanleiding van de roman Eva was dat een serie lezingen over dementie en mantelzorg, soms in samenwerking met Alzheimer Cafés. Verder vertel ik ook graag over de dunne scheidslijn tussen onder-, en bovenwereld en hoe het is om als vrouw in de door mannen gedomineerde (internationale) hasjhandel rond te lopen.

Voor vragen, schrijfopdrachten, lezingen, ed, neem contact met me op via: bregje@bregje.nl. Doe hetzelfde als je een gesigneerd exemplaar van Eva of de Walrus wilt bestellen, prijs = boekhandelprijs + verzendkosten.

Mijn boeken verschijnen bij uitgeverij overamstel: www.overamstel.com, 020-462 43 00, info@overamstel.com. De nieuwe herziene uitgave van de Walrus verschijnt bij Lebowski, zie www.lebowskipublishers.nl. Lebowski is een imprint van Overamstel.

Over Bregje

Bregje Bleeker portret

Natuurlijk herinner ik me de roze toren en de bruine trap, net als van vettig dik schapenwol gebreide vestjes en felgekleurde plastic tafels met glazen vol wierook erop. Ik ben in 1970 geboren, in de nadagen van de hippietijd, vanaf mijn vierde bezocht ik de Amsterdamse Montessori School. Van het daaropvolgende Ignatius Gymnasium herinner ik me hoge door de zon beschenen muren rond een binnenplaats die de koer heette en het uiterst beschermde wereldje symboliseerde waar ik in opgroeide.

lees meer